2 χρόνια Samurai & counting !!

Tags: Greek

Ήταν αλήθεια ένα υπέροχο σαββατοκύριακο.

Η αρχή έγινε το Σάββατο το βράδυ, όταν επισκεφθήκαμε το Ακρωτήρι οι Xapos (από Χανιά), Ninjaken - Titanas - Malerius (από Κέρκυρα), Northley (από Θεσσαλονίκη), Kiree (από Ρόδο), Perpatitis, Cerberos, Apesiotatos + Luxie. Κάποιος (βλ Summoned) είχε την φαεινή ιδέα να προσπαθήσει να μπει με σορτσάκι (είναι τρελοί αυτοί οι Ηρακλιώτες !!) και δεν κατάφερε να μπει αλλά πέρα από αυτό, ήταν μια βραδια που έδειχνε τι θα ακολουθούσε την Κυριακή.

Κυριακή πρωί (σχετικό είναι αυτό πάντα) και Xapos, Cerberos, Kiree, Ninjaken, Titanas, Malerius + Summoned (με σορτσάκι σωστά αυτή την φορά !!) πήγαμε για μπάνιο ώστε να ακολουθήσει την Κυριακή το βράδυ το μεγάλο happening. Δείτε στις εικόνες μας, 60 φωτογραφίες από την νύχτα αυτή (+ κάποιες από την παραλία) και υπομονή αφού ο Emperorphobs ετοιμάζει ήδη ένα video αφιέρωμα με δηλώσεις όλων όσων (σχεδόν) ήταν εκεί.

(κάντε click για να διαβάσετε περισσότερα)

55 Samurai και όχι μόνο λοιπόν, συγκεντρώθηκαν στο Olympico στο Φάληρο, σπάζοντας έτσι το ρεκόρ που υπήρχε από την Πρωτοχρονιά όπου ήμασταν 49. Παιδιά από όλη την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη όπως οι Warleader (Ιταλία, αν και ήρθε στο meeting σχετικά αργά), Χapos (Αγγλία), Northely - Nione (Από Θεσσαλονίκη), Titanas - Ninjaken - Malerius (Από Κέρκυρα), Summoned (από Κρήτη), Kiree (Από Ρόδο) μας τίμησαν με την παρουσία τους. Παιδιά που αν και παίζουμε 2 χρόνια μαζί, ήταν η πρώτη φορά που βρισκόμασταν σε κοινό χώρο και όπως και να το κάνεις, όλο αυτό είχε κάτι συγκινησιακό στην ατμόσφαιρα.


Παλιά μέλη που αποχώρησαν για διάφορους λόγους ήταν και αυτά εκεί, με τον Leke όπως πάντα να ξεχωρίζει αλλά και άτομα που δεν ήταν ποτέ εδώ, και ήθελαν να δουν από κοντά ένα Samurai Meeting όπως ο Nosiferatu.


To meeting ξεκίνησε στις 21.00 (σ.σ το αμάξι μου έμεινε από μπαταρία και δυστυχώς έφτασα λίγο καθυστερημένα με Xapos, τον οποίο φιλοξενούσα σπίτι) με τα μέλη μας να έχουν καταλάβει το μεγάλο τραπέζι του μαγαζιού, δίπλα στο τζάκι όπως πάντα.


Στις 22.30 περίπου, ακολούθησε η ομαδική φωτογράφιση (που μπορείτε να την δείτε και σε αυτό το άρθρο όπως και στις φωτογραφίες μας) και αμέσως μετά η τούρτα για τα 2 χρόνια του Guild.


Στις 00.00, όπου πλέον είχαμε μείνει λιγότεροι, έγινε η ενημέρωση στα μέλη περί των συμφωνιών που είναι κοντά στο να κλείσει το Guild με τους χορηγούς (αναλυτικά, θα υπάρχουν ανακοινώσεις στα τέλη … Αυγούστου για όσους δεν ήταν εκεί, αφού μένουν ακόμα κάποιες λεπτομέρειες πριν ανακοινώσουμε οτιδήποτε) καθώς και αλλαγές που έχουν να κάνουν με την δομή μας πλέον, με τους Class Leaders aka Daimyo να αποκτούν πλέον πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην πορεία του Guild, τον Kiree / Γιάννη να αναλαμβάνει τον ρόλο του Recruiment Officer καθώς και του Forum Super Moderator αλλά και τον Tsakali να προτείνει τον … εαυτό του για τον kicker του Guild με το επικό πια προεκλογικό του σύνθημα: «Είσαι στους Samurai; Ήσουν !!!» για να αντιμετωπίσει τους επόμενους μογγόλους που θα συναντήσουμε και αυτή την χρονιά. Αν και το σύνθημα μας έκανε να γελάμε για αρκετά λεπτά, η θέση παραμένει στον Kiree που ως και στρατιωτικός, θα ξέρει πώς να χειριστεί κάθε κατάσταση πιστεύω.


Η ώρα πήγαινε 3 και είχαμε μείνει οι τελευταίοι στο μαγαζί (με τους υπαλλήλους να μας κοιτάνε εχμ, όχι πολύ ευχάριστα), οπότε και αποφασίσαμε να συνεχίσουμε για ένα «βρώμικο» αφού έπρεπε να πάμε τον Xapos στο αεροδρόμιο, όπου έφευγε στις 05.50 το πρωί. Οι τελευταίοι ήρωες λοιπόν που άντεξαν ως εκεί, αποχαιρετίσαμε τον Γιώργο στο Βενιζέλος και το raid έλαβε τέλος, αφού τα κρεβάτια μας ήταν ότι πλέον θέλαμε πιο πολύ !!!


Γενικά το meeting στέφθηκε με επιτυχία και πραγματικά θεωρώ πολύ σημαντικό, άτομα που δεν είχαμε ξαναδεί, να παίρνουν λεωφορεία, τρένα, να έρχονται οδικώς ή με καράβι / αεροπλάνο μόνο και μόνο για να είναι σε αυτή την συνάντηση κάθε φορά. Πράγματα που δεν γίνονται σε άλλο Ελληνικό Guild εκεί έξω και προσωπικά θεωρώ τιμή μας που ήρθαν όλοι εχθές στο Olympico. Ακόμα και άτομα που έχουν φύγει από εδώ, το WoW είναι ένα παιχνίδι, μια διασκέδαση και πρέπει να μένει εκεί. Μπορεί οι ingame δρόμοι μας να χώρισαν με κάποιους από αυτούς, αλλά δεν έχουμε τπτ να διαχωρίσουμε σε προσωπικό επίπεδο, τώρα πλέον (οκ τις πρώτες μέρες με κάποιους ίσως τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα, αλλά αυτό ήταν τότε, όχι τώρα).